جمعه, 30 مرداد , 1405
4:26 ب.ظ
بیانات آیت الله دژکام در خطبه های نماز جمعه ۳۰ مرداد ماه ۱۴۰۵ 
تصاویر ::
به گزارش روابط عمومی نهاد نماینده ولی فقیه در استان فارس و امام جمعه شیراز، نماز جمعه ۳۰ مرداد ماه ۱۴۰۵ سومین حرم اهل بیت (ع) در ایران اسلامی به امامت حضرت آیت الله دژکام و با حضور اقشار مختلف مردم شریف شیراز برگزار گردید.
متن کامل خطبههای نماز جمعه شیراز را در ادامه میخوانید:
بسماللهالرحمنالرحیم
خودم و همه شما برادران و خواهران ایمانی را به تقوا و پرهیزکاری توصیه میکنم؛ «اتقوا الله عباد الله».
در خصوصی ویژگیهای انسانهای متقی، از بیان نورانی امیرالمؤمنین علی علیهالسلام اینگونه استفاده کردیم که انسانهای باتقوا در شبها به تلاوت قرآن میپردازند. رسم آنان چنین است که هنگامی که قرآن میخوانند و اگر به آیهای میرسند که در آن عذابی از عذابهای آخرت، سختیهای قیامت یا عذابهای جهنم ذکر شده است، چون یقین دارند که این صحنهها واقع خواهد شد و احتمال میدهند که شاید خودشان نیز به این مشکل مبتلا شوند، سپس به محاسبه خویش میپردازند و به توبه، استغفار و انابه به درگاه الهی مشغول میشوند و عرض میکنند: خدایا، ما را ببخش و نگذار گرفتار این عذابها شویم.
در روایت آمده است که مؤمن متقی، مثلاً سی سال پیش گناهی مرتکب شده است؛ هنگامی که قرآن میخواند و به یاد قیامت میافتد، هنوز هم برای آن گناهی که سی سال پیش انجام داده، استغفار میکند. اما انسانهای لاابالی ـ نعوذبالله ـ اعتنایی ندارند؛ گناه میکنند، گویا معصیت خدا نکردهاند؛ نعوذبالله. این، تفاوت میان انسان باتقوا و انسان لاابالی و فاسق است که در عبارات خطبه نورانی امیرالمؤمنین علیهالسلام بیان شده بود.
اکنون امروز، برای مثال و بهرهگیری از کلمات معصومان علیهمالسلام، یکی از صحنههای قیامت را که خدای متعال در سوره مبارکه «طه» ذکر فرموده است، خدمت شما یادآوری میکنم تا ببینیم برای این بلاهایی که ممکن است پیش روی ما باشد، باید چه تدبیری بیندیشیم و چه فکری بکنیم.
خدای متعال میفرماید:
«وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِکْرِی فَإِنَّ لَهُ مَعِیشَهً ضَنْکًا وَنَحْشُرُهُ یَوْمَ الْقِیَامَهِ أَعْمَى».
میفرماید اگر کسی از یاد خدا غافل شود… برادران و خواهران، ما باید همواره به یاد خدا باشیم. خوشا به حال کسانی که دائمالذکر هستند؛ کسانی که حتی یک لحظه از یاد خدا غافل نمیشوند.
برخی از مراجع معظم تقلید نقل کرده بودند که وقتی پدرمان خواب بود، نزدیک ایشان میشدیم و میدیدیم که هنوز در خواب هستند؛ واقعاً خواب بودند، اما زبانشان به ذکر «یا الله، یا الله» مشغول بود. برخی انسانها اینگونه میشوند اما برخی دیگر، نعوذبالله و نستجیر بالله ـ خداوند هیچگاه ما را مبتلا نکند ـ بهطور کلی از یاد خدا غافل میشوند. حتی هنگامی که سختترین صحنههای زندگی برای آنان پیش میآید، باز هم یاد خدا نمیکنند!
خدای متعال میفرماید گاهی بنده خود را به بلایی مبتلا میکنیم، شاید به یاد ما بیفتد؛ اما همان نیز برای انسان غافل سودی ندارد. او کاری به خدا و قیامت ندارد. هر کس از یاد خدا رویگردان شود، خدای متعال میفرماید زندگی و معیشت سختی برای او پدید میآوریم. سپس میفرماید در روز قیامت، چنین کسی کور محشور میشود؛ هنگامی که از قبر بیرون میآید، کور است.
عرضه می دارد که: «رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِی أَعْمَى وَقَدْ کُنْتُ بَصِیرًا». خدایا، من که در دنیا چشمانم میدید، چرا اینجا کور شدهام؟ خدای متعال در پاسخ میفرماید: «کَذَٰلِکَ أَتَتْکَ آیَاتُنَا فَنَسِیتَهَا». تو در دنیا چشم داشتی، اما آیات خدا را نمیدیدی. این چشم را خدا به ما داده است تا نشانههای خدا را ببینیم. گفتهاند ” به هر جا بنگرم، کوه و در و دشت/نشان از روی زیبای تو دارد”.
انسانی که نشانههای خدا را میبیند، خوشا به حال او. اما کسی نیز هست که این چشم را تنها برای چشمچرانی و هرزهگردی به کار میبرد و فقط در این وادیهاست؛ یاد خدا نیست و با این چشم، آیات خدا را ندیده است. روز قیامت کور است. میگویند: آقا، مگر دو چشم نداشتی؟ میگوید: داشتم، اما شکرگزار چشم نبودم؛ نعمت چشم را قدردانی نکردم و آیهشناس نشدم.
خب این، بیان قرآن کریم است. امام حسن عسکری علیهالصلاه والسلام، که امروز روز شهادت آن حضرت است، آیات الهی را به ما یادآوری می شوند. میفرماید اگر کسی آن حال باباطاهر را ندارد که هر جا بنگرد، آیه خدا را ببیند، دستکم یک آیه خدا را که از همه مهمتر است، ببیند. عبارت امام حسن عسکری علیهالسلام در کتاب «تحفالعقول» چنین است: «وَأَیُّ آیَهٍ أَعْظَمُ مِنْ حُجَّهِ اللَّهِ عَلَى خَلْقِهِ، وَأَمِینِهِ فِی بِلَادِهِ، وَشَهِیدِهِ عَلَى عِبَادِهِ»
مردم، بیایید کاری کنیم که بزرگترین آیه خدا را ببینیم. حضرت میفرماید: حجت خدا بر خلق. امروز، بزرگترین آیه خدا، وجود مقدس حضرت ولیعصر، امام زمان صلواتالله و سلامه علیه و علی آبائه الطاهرین است.
این چشم، عمری مثل شصت سال، پنجاه سال یا هفتاد سال در اختیار ماست. میگوییم: آقا، برای ما دعا کنید و به ما توفیق بدهید که یک بار شما را ببینیم؛ چشمی که آیهبین شود و بزرگترین نشانه خدا، یعنی امام زمان علیهالسلام را ببیند، در قیامت کور نمیشود. چنین چشمی باز است. ما باید این تلاش را داشته باشیم.
امروز که روز شهادت پدر آن حضرت است، عرض میکنیم: آقا، شما را به حرمت پدر شهیدتان، امام حسن عسکری علیهالسلام، قسم میدهیم. آن حضرت در بیستوهشت یا بیستونه سالگی به شهادت رسیدند و بسیار جوان بودند. آقا، به حرمت پدر شهیدتان، به این چشم ما نیز این لیاقت را عطا کنید که یک بار به جمال نازنین شما نگاه کنیم.
آیه خدا، وجود مقدس ولیعصر علیهالسلام است؛ بزرگترین آیهای که باید دیده شود. باید به یاد ایشان باشیم، باید در دل خود به ظهور ایشان یقین داشته باشیم و باید بدانیم که اگر ما ایشان را نمیبینیم، ایشان ما را میبینند. در همین روایت امام حسن عسکری علیهالسلام آمده است: «وَشَهِیدِهِ عَلَى عِبَادِهِ»؛ امام زمان علیهالسلام شاهد بر من و شما هستند.
خیلی انسان خجالت میکشد که به پرونده خود نگاه کند و چیزی در آن نباشد که بتواند بگوید: آقا، ما برای شما نیز یادی کردیم و کاری انجام دادیم. امام زمان علیهالسلام هر روز و هر هفته اعمال من و شما را میبینند. سعی کنیم، برادران و خواهران، این نکته را در نظر داشته باشیم. هر جایی که میخواهیم قدم بگذاریم، حتی هنگامی که در خودرو نشستهایم و در حال عبور هستیم، بگوییم: آقا اکنون ما را میبینند. اگر به یاد داشته باشیم که امام زمان علیهالسلام ما را میبینند، بسیاری از کارهای نازیبا را انجام نمیدهیم؛ زیرا میگوییم در محضر آقا هستیم و ایشان ما را میبینند.
«وَأَمِینِهِ فِی بِلَادِهِ»؛ امام زمان علیهالسلام امین خدا هستند. خداوند همه این خلق را به دست مبارک امام زمان علیهالسلام به امانت سپرده است. ایشان خلیفهالله هستند؛ خلیفه، امینِ مُستخلِفعنه است. هر چه در عالم است، به دست امام زمان علیهالسلام امانت است و ایشان به عنوان خلیفه و امین خدا، در آن تصرف میکنند و حق دارند.
در زیارت امام حسن عسکری علیهالسلام آمده است که خدای متعال به برکت وجود امام عسکری علیهالسلام، انسانهای باتقوا را از لغزش نگه میدارد. ایشان هم میبینند و هم همه چیز در دست ایشان است. ما خدمت امام زمان علیهالسلام عرض کنیم: آقا، ما امانتی در دست شما هستیم؛ شما را به حرمت پدر بزرگوارتان قسم میدهیم، نگاهی از سر لطف به ما بفرمایید تا این عمر ضایع نشود، بیحاصل نباشد و به بلهوسی تمام نشود.
اینها نکاتی است که اهلبیت علیهمالسلام به ما یاد دادهاند تا بتوانیم به نوعی یادآور یکدیگر باشیم. هنگامی که قرآن میخوانیم، باید با هر آیه به یاد این باشیم که این قرآن نیز امانتی در دست شریک قرآن است. او میداند و او خوب میفهمد. خداوند کاری کند که آنگونه که امام زمان علیهالسلام قرآن را میفهمند، معانی قرآن بر دل ما نیز بنشیند.
برای همین است که امیرالمؤمنین علیهالصلاه والسلام فرمودند قرآن «حمّال ذووجوه» است؛ میتوان آن را به گونهای خواند و به گونهای دیگر معنا کرد. آنچه دقیقاً انسان را به صراط مستقیم میبرد، امام معصوم است.
در این روز شهادت امام حسن عسکری علیهالسلام و امشب که شب اول امامت حضرت ولیعصر، ارواحنا فداه است، خودمان را به آقایمان، ولیّ امرمان و نعمتمان، حضرت بقیهالله الاعظم علیهالسلام بسپاریم و از خدای متعال بخواهیم ما را از فرمانبران و مستشهدین بین یدی امام زمان علیهالسلام قرار دهد.
در خطبهی دوم، ابتدا شهادت یازدهمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت، وجود مقدس حضرت امام حسن عسکری (صلواتاللهوسلامهعلیهوعلیآبائه طاهرین) را به پیشگاه مقدس و باعظمت حضرت بقیهاللهالاعظم (ارواحنا لتراب مقدمه الفدا)، نایب برحقش رهبر عالیقدر نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران، حضرت آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای (مدظلهالعالی)، عموم مراجع معظم تقلید جهان تشیع و همهی شما برادران و خواهران نمازگزار تسلیت عرض میکنم.
همچنین، چهلمین روز عروجِ آن رهبر شهید و بزرگمرد جهان اسلام که ایران را به قلهای از عظمت رساند که ابرقدرتها را در برابرش به خضوع واداشت، یعنی حضرت آیتالله العظمی سید علی حسینی خامنهای (اعلیالله مقامهالشریف) را به همهی مؤمنان و انقلابیون سراسر جهان تسلیت میگویم. یاد این بزرگمرد را گرامی میداریم و از خداوند متعال خواهانیم که مسیر نورانی ایشان را تا ظهور آقا و مولایمان، امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف)، ادامه دهیم.
به نظرم رسید که هفتهی پیش رو، مناسبتهای بسیار مهمی دارد و شایسته است که جا دارد ما یکبار مناسبتهای تقویمی خود را با نگاهی به جنگ ترکیبی که در آن قرار داریم، بازخوانی کنیم. هر گروه و جمعی که روزی به نام آنهاست یا مناسبتی مرتبط دارند، بتوانند خود را با نیازهای روز تطبیق دهند. نباید اینگونه باشد که تنها به یک تجلیل اکتفا کنیم و دوباره به روال پیشین بازگردیم. مسیر بالندگی امت اسلامی و نظام مقدس جمهوری اسلامی تا قلهی بلند ظهور ادامه دارد. رهبر شهیدمان وقتی میفرمودند «به قله نزدیکیم»، از دیگر بیانات ایشان استنباط میشود که مقصود، همان «ظهور» است. در بیانیهی گام دوم انقلاب اسلامی نیز فرمودند که باید خود را برای ظهور آماده کنیم. «نزدیک بودن به قله» را نباید با اهداف کوچک و مقطعی اشتباه گرفت؛ قلهی عظمت امت اسلامی، روزی است که پرچم فتح امام زمان (ارواحنا فداه) بر بلندای سراسر این کرهی خاکی به اهتزاز درآید. طبیعی است که برای دستیابی به آن قلهی بلند، قانع شدن به سطوح پایینتر، خسران و ضرر است.
همه ما باید هر روز به محاسبهی خود بپردازیم و ببینیم در کجای مسیر قرار داریم و برای ظهور به کجا باید برسیم. از آنجا که این جنگ، یک جنگ ترکیبی است و شیاطینِ جن و انس تمام امکانات خود را یکجا جمع کردهاند تا مانع از تحقق این هدف شوند، ما نیز به لطف الهی در جبههی حق ایستادهایم. ما میگوییم اگر همهی دشمنان نیز متحد شوند، این ملت سرافراز ایران اسلامی، انشاءالله هدف را محقق خواهد کرد و پیروزی نهایی را در آغوش خواهد گرفت.
طبیعتاً یکی از مناسبتهای مهم این هفته، «روز جهانی مسجد» است. که ما با صحنهی آتشزدن مساجد در قدس مواجه بودیم؛ آن، اولین مناسبت بود، اما دستهای پلید صهیونیسم در همین نقطه متوقف نشد. ما در نوزدهم دیماه گذشته دیدیم که چندین مسجد به آتش کشیده شد. دشمن خدا بهخوبی میداند که کانونِ ضربهزدن به دشمنان و عقب راندن آنان، مسجد است. مسجد، سنگر حرکت مؤمنان برای رسیدن به آن اوج اقتدار اسلامی است. اگر مسجد بخواهد در جنگ ترکیبی، مسجدی در ترازِ انقلاب، بهروز و مورد رضایت حضرت ولیعصر (عج) باشد، باید به این نکته توجه کرد که امسال این روز با بیانات مسئول محترم بنیاد مهدویت قبل از خطبهها تناسب پیدا کرد؛ چرا که «اولیای خدا، متقین هستند» و مسجد بدون ولایت، روح نمیگیرد. صاحب و آقای این مساجد، حضرت ولیعصر (عج) است و همهی مساجد باید به سمت اهداف و رضایت خاطر ایشان حرکت کنند.
ما در مسجد باید از آمادگی دفاعی تا مبارزهی فرهنگی، میدانداری کنیم و کار کنیم. اگر روزی میگفتیم صف مقدم جبهه جای دیگری است، امروز که دشمن مساجد را آتش میزند، معلوم است که جبهه همینجاست. آقایان محترم ائمهی جماعات، هیئتامناهای محترم مساجد و نمازگزاران گرامی مساجد بدانید که در خط مقدم جنگ هستید. در همهی ابعاد جنگ ترکیبی، صحنهی نبرد همینجاست؛ میبینید که امامجمعه را ترور میکنند، بر ضد نیروهای متدین بمب اندازی میکنند و آتشسوزی به راه میاندازند. ما باید کاری کنیم که مسجد در تمامی عرصهها، از دفاع شخصی و حفاظت از مرز و بوم تا جبههی جنگ فرهنگی، بتواند میدانداری کند.
یقینا حضور و جذب جوانان در این امر بسیار حیاتی است. ما امروز وقتی دانشآموزان دورهی اول و دوم دبیرستان را میبینیم که کارزارهایی برای مقابله با دشمن ترتیب میدهند، مبهوت میشویم. آنها با استفاده از دانش روز میگویند همانطور که موشک ساختیم، در عرصهی جنگ فرهنگی نیز اینچنین خواهیم کرد. این جوانان ظرفیت بالایی دارند؛ باید تحویل گرفته شوند، حمایت شوند و رشد کنند تا بتوانیم عرصههای خالی یا ضعیف، بهویژه در حوزهی رسانه، تبلیغ و دفاع از فرهنگ دینی را با قدرت پر کنیم و مسجد میدان داری کند.
احساس میکنم که انشاءالله ائمهی جماعات و مدیران در جلسهی امشب در مهدیهی بزرگ شیراز، مطالب مفصلی در این زمینه ارائه خواهند داد و من بیش از این وقت عزیزان را نمیگیرم.
نکتهی بعدی، روز یکشنبه پیش رو است که «روز پزشک» نام دارد. بنده در باب پزشکی تنها یک نکته را عرض میکنم و آن، پزشکی استان فارس و شهر شیراز است. همهی ما تقریباً باور داریم که شیراز از نظر پزشکی در کشور حرف برای گفتن دارد و این موضوع قابل انکار نیست. استان فارس سه دانشگاه علوم پزشکی مستقل دارد – اگر حالا نگویند چهار تا یا پنج تا که این ذومراتب است و این وجود دارد- که نشان از ظرفیت بالای این خطه است و میدانیم که از خارج از کشور نیز، شیراز به عنوان یک قطب درمانی منطقهای، پذیرای عدهی قابلتوجهی برای درمان است. قاعدتاً متناسب با این جایگاه، باید رشد و توسعهی مجموعهی پزشکی خود را، هم از نظر آموزش پزشکی و هم از نظر درمان، مدنظر قرار دهیم. در رابطه با درمان، سالهاست که تشکیل «شهر بینالمللی سلامت» مدنظر بوده است. بنده بهصورت اجمالی عرض میکنم که این پروژه از کشورهای مختلفی مورد توجه است و جنبههایی فراتر از بحث درمانی دارد؛ یعنی برای ما جنبهی راهبردی و استراتژیک دارد و حمایت از نقاط خاص را در بر دارد.
وقتی این مسئله پیش روی ماست، طبیعی است که عزیزانی که مدیریت راهبردی و اجراییِ حوزهی درمان و پزشکی استان را بر عهده دارند، باید برای ساخت و بهرهبرداری هرچه سریعتر این شهر سلامت، هدفگذاری دقیقی داشته باشند. هفتهی گذشته بازدیدی از این مجموعه داشتم؛ زیرساختها در حال آمادهسازی است، اما با نقطهی مطلوب فاصلهی زیادی داریم. بنده تأکید کردم که این عملیات باید سرعت بگیرد تا شاهد استفاده از آن باشیم. امیدوارم در سفر ریاست محترم جمهوری به استان فارس، این قضیه مورد بازنگری جدی قرار گیرد و همت عالی دولت محترم برای اینکه در جنوب کشور مرکزی داشته باشیم که در منطقهی غرب آسیا حرفی برای گفتن داشته باشد، به این موضوع توجه ویژهای نماید.
بحمدالله در رابطه با صنعت دفاعی نیز معاون محترم وزیر دفاع امروز در جمع شما صحبت کردند. از این جهت هم شیراز و استان فارس در این قضایا نقشآفرین است. نکتهای که امیرِ سربلند فرمودند و ما از آن بهره بردیم، این است که حتی در صنعت دفاعی نیز وقتی دشمن نتوانست کاری از پیش ببرد، به دلیل مردمیشدن آن بود. حضور مردم در همهی عرصهها تعیینکننده است. آن خبیثِ ترامپ گفت که پانزده هزار جای ایران را بمباران و خراب کردم و دیگر چیزی نمانده است؛ اما بعد دید که موشکهای ما در حال آزادسازی فلسطین است. رو سیاه شد چرا؟ چون مردم میدانند این صنعت متعلق به خودشان است و با چنگ و دندان از آن حفاظت میکنند. این جهت را انشاءالله باز هم مدنظر داشته باشیم.
دو مناسبت دیگر را نیز بسیار مختصر اشاره میکنم: یکی بحث «هفتهی دولت» و «روز کارمند» است که باید یاد شهیدان رجایی و باهنر را گرامی بداریم. طبیعتاً در هفتهی آینده، مسئولان محترم دولتی در همین محل نماز جمعه حضور خواهند یافت، در طول هفته کار می کند و در روز جمعه حضور شا ن و خدماتشان جلوهگر خواهد بود. ما باید از دولتی که رسمی و قانونی است؛ ولو اینکه دولتی که ما به آن رای دادیم نباشد؛ ما که می گویم نمی خواهیم بگویم شخص بلاخره و هر کس می داند به کسی رای داده است، اما ممکن است بگویند من به این دولت رای ندادم این اتفاق، اتحاد و انسجام بود که در طول سال ۱۴۰۴ توانستیم با آن مقابل دشمن بایستیم. خیلی دارند تلاش می کنند اسرائیل خصوصاً به دلیل نفوذی که دارد، بسیار تلاش میکند تا این وحدت و انسجام میان دولت و ملت را به هم بزند. آن روز در تلویزیون صحنهای دیدم که رئیس یکی از احزاب که در انتخابات رقیب رئیسجمهور فعلی بود، گفت: «اگرچه به شما رأی ندادم، اما در حمایت از شما هیچ کوتاهی نخواهم کرد؛ چرا که امروز ایران است که باید یک مشت محکمی بر دهان استکبار باشد و روسیاهی اسرائیل و آمریکا را رقم بزند.»
همهی ما میدانیم که نگاه رهبر عزیزمان نیز همین است و همه باید یکپارچه از مجموعهی دولت برای مقابله با کفر و استکبار حمایت کنیم و این انسجام را انشالله حفظ نماییم. قائدتا بعضی از مسائل ممکن است بهانه بشوند و حواس ما باشد که شیطان ما را به جاهایی نکشاند و خصوصا کسانی که وابستگی حزبی به دولت نمی کنند یک بارگی به زور دشمن نروند. البته اختلاف دیدگاه و سلیقه در جای خود محفوظ است، رقابت هم در جای خود است اما در مقابل دشمنی که قصد براندازی اصلِ این نظام را دارد، هیچکس نباید به دشمن میدان بدهد.
نکتهی پایانی، بحث «هفتهی وحدت» است که از دوازدهم تا هفدهم ماه ربیعالمولود بین مذاهب مختلف اسلامی نامگذاری شده است. ما به عنوان پیروان مذاهب مختلف اسلامی، این هفته را گرامی میداریم. جمهوری اسلامی ایران به جهانیان نشان داده است که ایرانیان، فارغ از مذاهب مختلف اسلامی، برای پیشبرد اهداف امت اسلامی، وحدت، اتحاد و اتفاق دارند. پیشاپیش میلاد پیامبر گرامی اسلام (ص) و میلاد امام صادق (ع) را خدمت شما تبریک میگویم و انشاءالله برنامهریزی کنیم تا بتوانیم همهی امت اسلامی را برای قیامِ «لِلّه» آماده کنیم.
دیدگاهتان را بنویسید