بیانات آیت الله دژکام در خطبه های نماز جمعه ۲۹ خرداد ماه ۱۴۰۵

به گزارش روابط عمومی نهاد نماینده ولی فقیه در فارس و امام جمعه شیراز، نماز جمعه ۲۹ خرداد ماه ۱۴۰۵ سومین حرم اهل بیت (ع) در ایران اسلامی به امامت حضرت آیت الله دژکام و با حضور اقشار مختلف مردم شریف شیراز برگزار گردید.

متن کامل خطبه‌های نماز جمعه شیراز را در ادامه می‌خوانید:

خطبه اول

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم

خودم و همه شما برادران و خواهران ایمانی را به تقوا و پرهیزکاری توصیه می‌کنم.

امیرالمؤمنین علی(ع) در فرازی از خطبه متقین می‌فرماید: «صَبَرُوا أَیَّامًا قَصِیرَهً أَعْقَبَتْهُمْ رَاحَهً طَوِیلَهً، تِجَارَهٌ مُرْبِحَهٌ یَسَّرَهَا لَهُمْ رَبُّهُمْ؛ أَرَادَتْهُمُ الدُّنْیَا فَلَمْ یُرِیدُوهَا».

از خطبه نورانی امیرالمؤمنین علی(ع) درباره صفات افراد باتقوا جملاتی را خدمت شما تقدیم می‌کردم. این فراز دیگری از آن خطبه است که امروز محور بحث قرار می‌دهیم. امیرالمؤمنین(ع) می‌فرماید انسان‌های باتقوا چند روزی صبر کردند؛ چند روز یعنی همین دوره زندگی دنیا که این ایام اندک و کوتاه است. فرض کنیم کسی هزار سال در دنیا زندگی کند؛ اگر این هزار سال را با زندگی آخرت که جاودانه و بی‌نهایت است مقایسه کنیم، اصلاً به چشم نمی‌آید و در حکم صفر است.

باید حواسمان باشد که گرچه ما درگیر زندگی دنیا هستیم، اما نباید آخرت را فراموش کنیم. اگر نسبت دنیا به آخرت را از نظر ریاضی بسنجیم، دنیا در حد صِفر است و آخرت بی‌نهایت و پایان‌ناپذیر. زندگی در آخرت این‌گونه نیست که پس از مدتی تمام شود؛ انسان برای همیشه در آن خواهد بود. بنابراین وقتی می‌گوییم عمر دنیا کوتاه و چند روز بیشتر نیست، نباید گمان شود که با مقیاس‌های دنیوی سخن می‌گوییم. حتی اگر انسانی ۱۲۰ سال هم عمر کند، در برابر ابدیت آخرت عددی به حساب نمی‌آید.

اگر کسی در این مدت کوتاه دنیا صبر کند؛ یعنی از معصیت خدا دوری کند، اطاعت او را به‌جا آورد و بر طاعت الهی صبر پیشه کند، نتیجه آن زندگی جاودانه و سرشار از آسایش در آخرت خواهد بود.

تقوا یعنی انسان مراقب باشد و خوشی‌های لحظه‌ای و چندروزه دنیا را با آسایش جاودانه آخرت عوض نکند. این همان نکته‌ای است که در این جمله نورانی امیرالمؤمنین علی(ع) آمده است؛ اینکه صبر، با همه سختی‌هایی که ممکن است داشته باشد، برای انسان نتیجه‌ای بسیار ارزشمند به همراه دارد.

البته صبر در موقعیت‌های گوناگون معنا پیدا می‌کند؛ گاهی انسان در صحنه معصیت قرار می‌گیرد، مانند حضرت یوسف(ع) که صبر کرد. گاهی نیز انسان در میدان مبارزه و جنگ قرار می‌گیرد و در آنجا نیز باید صبر پیشه کند. ما در همین جنگ هشت‌ساله‌ای که با رژیم صدام داشتیم، گروهی از رزمندگان بودند که به آنان «سنگرسازان بی‌سنگر» می‌گفتند. معمولاً بچه‌های جهاد بودند که وظیفه داشتند خاکریز بزنند تا رزمندگانی که از آن منطقه دفاع می‌کنند پشت خاکریزها مستقر شوند؛ اما هنگام ساخت خاکریز، خودشان در برابر دشمن قرار داشتند. صبر یعنی کار آنان؛ ایستادگی یعنی در برابر چشم دشمن بودن، اما سر خم نکردن و در برابر او جنگیدن تا پیروز شوید. پیروزی برای ما مسلمانان و مؤمنان دو گونه است: یا بر دشمن غلبه می‌کنیم و او را از میدان بیرون می‌کنیم، یا به شهادت می‌رسیم که هر دو پیروزی است.

امام شهیدمان در یکی از خطبه‌های نماز جمعه تهران فرمودند خدای متعال راه شکست را بر ما بسته است؛ «قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنَا إِلَّا إِحْدَى الْحُسْنَیَیْنِ» (آیه ۵۲ سوره توبه)؛ یعنی شما درباره ما جز یکی از دو نیکی را انتظار دارید: یا بر دشمن پیروز می‌شویم یا به شهادت می‌رسیم. این وعده‌ای است که خدای متعال برای صابران قرار داده است.

از آنجا که در ایام دهه عاشورا هستیم، دو مورد از دعوت امام حسین(ع) به صبر در ذهنم هست؛ شاید موارد بیشتری هم باشد. یکی در آغاز نبرد روز عاشورا بود؛ هنگامی که حمله آغاز شد و یاران برای رسیدن به شهادت شوق داشتند. حضرت فرمودند: «صَبْرًا عَلَى الْمَوْتِ یَا بَنِی عُمُومَتِی، صَبْرًا یَا أَهْلَ بَیْتِی؛ وَاللَّهِ لَا رَأَیْتُمْ هَوَانًا بَعْدَ هَذَا الْیَوْم». صبر کنید؛ که پس از این روز، هرگز خواری و ذلتی نخواهید دید. عزت حقیقی برای ایستادگان در مکتب حسینی و برای مقاومان و صابران این راه ثبت شده است.

مورد دیگر هنگامی بود که حضرت علی‌اکبر(ع) پس از نخستین نبرد خود به نزد پدر بازگشت. نقل شده است که در همان حمله نخست، ۱۲۰ نفر از دشمن را از پا درآورد. شما این شب‌ها در مراسم پرچم‌گردانی شرکت می‌کنید؛ شب است، نه آفتاب سوزان است و نه تشنگی و محاصره آب وجود دارد، اما حتی ایستادن نیم‌ساعته هم برای انسان دشوار می‌شود. حال تصور کنید آن جوان رشید وقتی به میدان رفت، از هر سو لشکر دشمن به او حمله می‌کرد و نبرد سختی درگرفت. هر کس از هر طرف می‌آمد را به هلاکت می‌رساند و رشادت بزرگی از خود نشان داد. هنگامی که نزد پدر بازگشت، عرض کرد: «یا أَبَتِ، الْعَطَشُ قَدْ قَتَلَنِی وَثِقْلُ الْحَدِیدِ أَجْهَدَنِی»؛ پدرجان، تشنگی مرا به شدت آزار می‌دهد اما از جنگ خسته نبود. در اینجا نیز امام حسین(ع) فرمودند عزیز دلم، صبر کن؛ چیزی نمی‌گذرد که جدّت رسول خدا(ص) تو را سیراب خواهد کرد.

امیدواریم ان‌شاءالله همه ما بتوانیم با درک عمیق معارف عاشورا، مسیر صبر، استقامت، مقاومت و ایستادگی در برابر ظلم و ستم را از مکتب کربلا بیاموزیم؛ و در همه صحنه‌هایی که نیاز به صبر دارد، در برابر شیاطین جن و انس مقاومت کنیم و صبورانه مسیر زندگی خود را طی نماییم تا به آسایش جاودانه بهشت دست یابیم.

خطبه دوم

بار دیگر خودم و همه شما را به تقوا توصیه می‌کنم. تقوا در عملکرد سیاسی و اجتماعی ما خود را نشان می‌دهد. این روزها بحث تفاهم با طرف‌های مقابلِ جنگ مطرح است و ظاهراً دیروز نیز این تفاهم به‌صورت الکترونیکی در تهران امضا شد و آنان نیز آن را امضا کردند.

در رابطه با این اقدام، مسلماً همه ملت ما حساس بوده‌اند. مردمی که بیش از صد شب برای حراست از انقلابشان در خیابان‌ها حضور یافتند، ایستادگی کردند و هر خطری را به جان خریدند و گفتند با چنگ و دندان از نظام خود دفاع می‌کنیم، طبیعی است که نسبت به تصمیماتی از این دست حساس باشند؛ و حق هم دارند که حساس و مطالبه‌گر باشند.

تقوا در اینجا اقتضا می‌کند که با وجود این حساسیت‌ها، خدای ناکرده در این کشاکش حق مؤمنی را ضایع نکنیم و آبروی مؤمنی را نبریم. در چارچوب تقوا، بنده در چند هفته گذشته به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم در خطبه‌ها عرض کردم که می‌توانیم نظر مشورتی بدهیم و انتقاد کنیم و کسی نباید این راه را بر مردم ببندد؛ اما همه این‌ها باید در چارچوب تقوا باشد. اینکه هر هفته بر تقوا تأکید می‌کنیم نیز برای همین است.

به حمدالله با صدور پیام روشنگر رهبر معظم انقلاب، حضرت آیت‌الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای (دام ظله العالی)، تکلیف برای ما روشن شد تا بدانیم وظیفه ما چیست. مهم‌ترین کار برای کسی که می‌خواهد باتقوا باشد همین است که ابتدا وظیفه خود را تشخیص دهد و سپس به همان وظیفه عمل کند.

در قلم شیوا و رسای رهبر معظم انقلاب می‌بینیم که به نوعی از همه کسانی که در این زمینه تلاش کرده‌اند قدردانی شده است و احترام کرده اند. به جای آنکه بخواهیم کسی را کوچک یا بزرگ کنیم، باید احترام گذاشتن را از این قلم شریف بیاموزیم.

این پیام را باید چندین بار خواند؛ مختصر است، اما بسیار پرمعنا و راهگشاست. اگر می‌گوییم ایشان نایب امام زمان(عج) هستند، یکی از دلایلش همین است که با چند سطر، جهات مختلف مسئله را برای ما روشن می‌کنند.

باید به یکدیگر احترام بگذاریم و مصداق «رُحَماءُ بَینَهُم» باشیم. مسلمانان و مؤمنانی که در این کشور زندگی می‌کنیم نباید میان خود اختلاف ایجاد کنیم؛ زیرا این اختلاف به سود دشمن است. بی‌ادبانه با هم سخن نگوییم، زیرا به سود دشمن است. جدال‌های بیهوده راه نیندازیم، زیرا آن هم به سود دشمن است.

رهبر معظم انقلاب در پیام قبلی خود فرمودند حتی ممکن است حرفی داشته باشید که از نظر شما موجه باشد، اما اگر موجب دعوا و اختلاف می‌شود، آن را مطرح نکنید.

وحدت در برابر دشمنی که برای از بین بردن اصل نظام آمده، بسیار مهم است. ما باید خود را متحد، محکم و یکپارچه نشان دهیم. در پیام اخیر نیز همین جهت مورد تأکید قرار گرفته و احترام همه جریان‌ها و جناح‌ها حفظ شده است؛ ما هم باید از این روش بیاموزیم و به یکدیگر احترام بگذاریم.

نکته دوم، که به مسئله تقوا مرتبط است، این است که نسبت به رهبر عزیزمان باید مطیع باشیم؛ نه جلوتر برویم و نه عقب بمانیم، بلکه همراه و مطیع باشیم. گرچه از پیام‌های قبلی ایشان نیز این نکته برداشت می‌شد، اما این بار به‌صراحت فرمودند که من برای این مذاکرات اجازه صادر کردم. بنابراین اگر کسی خود را مطیع رهبر می‌داند، باید به این نکته توجه داشته باشد. حتی اگر مقام معظم رهبری اشاره کردند که در برخی موارد ملاحظاتی داشته‌اند، با این حال اجازه داده‌اند. پس ما که خود را مطیع رهبری می‌دانیم نباید بگوییم «ما اجازه نمی‌دهیم»؛ زیرا این رفتار نه انقلابی‌گری است و نه حزب‌اللهی‌گری. حزب‌اللهی واقعی کسی است که ولایت‌پذیر باشد. در قرآن کریم نیز شرط حزب‌اللهی بودن، ولایت‌پذیری است. وقتی رهبری اجازه داده‌اند، ما نیز مطیع ایشان هستیم و هرچه ایشان اجازه داده‌اند برای ما مجاز است.

جهت سوم در سخن رهبر معظم انقلاب این بود که اجازه ایشان مشروط است. این نکته را همه باید مورد توجه قرار دهند؛ چه طرفداران تفاهم و مذاکره و چه مخالفان آن. این اجازه مشروط است. بنده دو مورد از شروطی را که مطرح شده یادداشت کرده‌ام. رهبر معظم انقلاب فرمودند با دو تعهدی که به من سپرده شد اجازه این مذاکرات داده شد: نخست، تعهد رئیس‌جمهور و اعضای شورای عالی امنیت ملی به پاسداشت حقوق ملت ایران و جبهه مقاومت.

یعنی اگر تفاهمی صورت می‌گیرد و پس از آن مذاکراتی انجام می‌شود، حق ملت ایران و حق جبهه مقاومت در این مذاکرات ضایع نخواهد شد. رهبر معظم انقلاب حقوق ملت را به‌تفصیل بیان کرده و چند مورد را مورد تأکید قرار داده‌اند و فرموده‌اند این‌ها حقوق ماست. همچنین فرمودند که رئیس‌جمهور محترم و اعضای شورای عالی امنیت ملی نسبت به این مسئله تعهد داده‌اند.

شرط دوم این است که همین مسئولان تعهد داده‌اند اگر آمریکا بخواهد زیاده‌خواهی کند، زیر بار آن نخواهند رفت.

به نظر می‌رسد این دو شرط دقیقاً همان چیزی است که عموم ملت ایران و رهبر عزیزمان انتظار دارند. اگر از مرحله تفاهمی که امضا شده تا مذاکرات احتمالی آینده این شروط حفظ شود، بسیار خوب است؛ اما اگر حفظ نشود، ملت مطالبه‌گر خواهد بود.

عبارت رهبر معظم انقلاب این است که «ملت ما منتظر تحقق شروط گفته‌شده خواهد بود». با این بیان متواضعانه، ابتدا مردم را پیشاپیش قرار داده‌اند و این تواضع رهبری برای ما درس‌آموز است. ایشان فرمودند ما ـ یعنی مردم و رهبری ـ منتظر هستیم تا کسانی که این قول و تعهد را داده‌اند به تعهد خود عمل کنند.

ما نیز امروز به رهبر معظم انقلاب عرض می‌کنیم که همه ما سربازان کوچک شما هستیم و هرچه شما بخواهید، مجموعه دولت، مجلس، قوه قضائیه، شورای عالی امنیت ملی و همه مسئولان باید برای تحقق اهدافی که اصول انقلاب اسلامی اقتضا می‌کند تلاش کنند. ما نیز سرباز شما هستیم و منتظر تحقق این اهداف هستیم و می‌گوییم «ما همه سرباز توایم خامنه‌ای / گوش به فرمان توایم خامنه‌ای».

خداوند به همه اجر و پاداش عطا کند. ما یقین داریم تا زمانی که از نایب امام زمان(عج) اطاعت کنیم، دست حمایت و نصرت الهی پشت سر این ملت خواهد بود و در این مسئله هیچ تردیدی نداریم. ان‌شاءالله این مسیر نیز به خوبی طی خواهد شد. همان‌گونه که نیروهای نظامی ما در بیعت مجدد با رهبری پیام دادند و دولت و مجلس نیز اعلام همراهی کردند، ما نیز متحد ـ اتحادی که چشم دشمن را کور کند ـ در کنار یکدیگر خواهیم ایستاد. اگر در میدان مذاکره حق ما داده نشود، در میدان جنگ و مقاومت حق خود را خواهیم گرفت.

در پایان دو نکته را عرض می‌کنم. نخست اینکه سالروز تأسیس جهاد سازندگی و جهاد کشاورزی و روز جهاد است. عزیزان ما در جهاد کشاورزی و مجموعه‌های جهادی ـ که امروز در قالب بسیج نیز استمرار دارد ـ باید توجه داشته باشند که در این فضای پرچالش سیاسی، مردم همچنان نیاز دارند زندگی‌شان به‌خوبی اداره شود. بنابراین عزیزانی که در حوزه کشاورزی و فعالیت‌های جهادی تلاش می‌کنند باید با جدیت بیشتری مسائل اقتصادی و معیشتی مردم را پیگیری کنند تا به نتیجه برسد. امسال نیز از جهتی سال اقتصاد مقاومتی است و ما انتظار داریم این تلاش جهادی را بیش از پیش از مجموعه‌های جهادی شاهد باشیم.

نکته پایانی مربوط به دهه محرم است. در پایان این هفته به تاسوعا و عاشورا می‌رسیم. بنده هفته گذشته عرض کردم و باز هم تأکید می‌کنم که حرکت دسته‌های سینه‌زنی و زنجیرزنی در خیابان‌ها و معابر، در واقع فضای شهر شما را برای یک سال بیمه می‌کند. ما در ماجرای اخیر نیز دیدیم که وقتی رهبری فرمودند مردم در خیابان حضور پیدا کنند، این حضور چگونه راه شیطان را بست. بنابراین این حضور را جدی بگیرید.

در چند شب گذشته دیدم هیئت‌های مذهبی در حال حرکت هستند. ضمن تشکر از همه این هیئت‌ها و از همه کسانی که بانی اطعام عزاداران و برپایی خیمه‌ها و پاتوق‌های حسینی می‌شوند ـ که اجرشان با امام حسین(ع) است و زیر سایه پرچم آن حضرت خواهند بود ـ از همه می‌خواهیم تلاش کنند که حرکت عظیم تاسوعا و عاشورا با شکوه و جدیت بیشتری برگزار شود.

لینک کوتاه :