جمعه, 9 مرداد , 1405
2:12 ب.ظ
بیانات آیت الله دژکام در خطبه های نماز جمعه ۹ مرداد ماه ۱۴۰۵
به گزارش روابط عمومی نهاد نماینده ولی فقیه در فارس و امام جمعه شیراز، نماز جمعه ۹ مرداد ماه ۱۴۰۵ سومین حرم اهل بیت (ع) در ایران اسلامی به امامت حضرت آیت الله دژکام و با حضور اقشار مختلف مردم شریف شیراز برگزار گردید.
متن کامل خطبههای نماز جمعه شیراز را در ادامه میخوانید:
خطبه اول
بسماللهالرحمنالرحیم
امیرالمؤمنین علی(ع) در خطبه شریف خود میفرماید «أَمَّا اللَّیْلَ فَصَافُّونَ أَقْدَامَهُمْ تَالِینَ لِأَجْزَاءِ الْقُرْآنِ یُرَتِّلُونَهَا تَرْتِیلًا یُحَزِّنُونَ بِهِ أَنْفُسَهُمْ وَیَسْتَثِیرُونَ بِهِ دَوَاءَ دَائِهِمْ».
سخن ما در باب ویژگیهای انسانهای باتقوا از خطبه ۱۹۳ نهجالبلاغه امیرالمؤمنین علیبنابیطالب(ع) بود. عرض کردم که انسانهای باتقوا در زندگی خود برنامه دارند؛ برنامهای برای کارهایی که باید در روز انجام دهند، و برنامهای برای عبادت در دل شب که به مناجات با خدای متعال میپردازند.
حضرت امیر(ع) برنامه مناجات شبانه انسانهای باتقوا را اینگونه بیان کردهاند که شب هنگام، نیمهشب، انسانهای باتقوا از خواب برمیخیزند، در پیشگاه خدای متعال قدمهای خود را استوار میکنند، به نماز میایستند و در نماز، تلاوت قرآن دارند و سورهها و اجزای قرآن را در حال نماز میخوانند.
ما روایاتی در این زمینه عرض کردیم که چهقدر خواندن قرآن در حال نماز ثواب دارد. بعد از سوره حمد، سورهای که میخوانیم منحصر به سوره توحید نیست؛ گرچه سوره توحید از همه سورهها افضل است، اما آنان که در مناجات شبانهاند، سورههای قرآن را یکی پس از دیگری میخوانند.
در ادامه خطبه، حضرت علی(ع) میفرماید «فَإِذَا مَرُّوا بِآیَهٍ فِیهَا تَشْوِیقٌ رَکَنُوا إِلَیْهَا»t وقتی به آیهای میرسند که در آن مژده بهشت و مزد انسان های باتقوا نهفته است، دل به آن میسپارند؛ به تعبیر دیگر، با آن انس میگیرند و شوقشان برانگیخته میشود که چه خواهد شد.
یا اگر آیهای باشد که از فراق سخن بگوید، مانند «کَلَّا إِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ یَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَ»(مطففین، ۱۵)، یعنی خدا فرموده است که در قیامت، برخی از دیدار خدا محروماند. در این هنگام، ناله دل انسان باتقوا بلند میشود. بزرگترین دردی که حضرت علی(ع) در دعای کمیل بیان کردهاند همین است که پروردگارا، گیرم بر آتش جهنم صبر کنم، بر فراق تو چه کنم؟ این جمله را شاید ما درست درک نکنیم.
امام راحل میفرمود اینها را از زبان خود امیرالمؤمنین میخوانم؛ انسان معمولی به این سادگی نمیتواند چنین جملهای بگوید. در شعر سعدی و حافظ از اینگونه مضامین آمده، اما آن شعر است، و امیرالمؤمنین که شعر نمیگفته است. اصل دعای کمیل، صادقانهترین لحظهای است که انسان میتواند با خدا سخن بگوید؛ آنجا امیرالمؤمنین ایستاده و میگوید خدایا، فراق تو از آتش جهنم سختتر است. و اهل دل شب چنیناند.
بحث علمای اخلاق ما این است که اگر کسی اهل نماز شب شد، کمکم این معانی را میچشد و لذت آن را درک میکند. و اگر خواب را بر چشمان خود حرام کرد، از آنسو لذت مناجات و زمزمه با خدای متعال را میچشد. این اوج کمالی است که خدا به انسان باتقوا میدهد؛ و همین نیز خود جای شکر دارد، چراکه رسیدن به چنین مقامی، نعمتی تازه است که خدا به او عنایت میکند.
بنده برای یادآوری، این نکات را از حضرت علی(ع) ـ که مولای متقیان است ـ عرض میکنم؛ وگرنه دیگران، هرچه هم اهل دل شب باشند، نمیتوانند این مقامات را آنگونه که باید، درک و توصیف کنند.
دو روایت را خدمت شما یادآوری میکنم که در نهجالبلاغه شریف نیز آمده است. روایت اول، صحنهای است که یکی از اصحاب حضرت علی(ع)، «ضِرار بن ضَمرَه»، در شام نزد معاویه وارد شد. معاویه میدانست او دوستدار حضرت علی(ع) است. معاویه با طعنه و شماتت گفت من همه شام و سرزمین اسلامی را گرفتهام و علی(ع) کشته شده است. امروز هم می بینید که چگونه به شما طعنه میزنند؟ ضرار به معاویه پاسخ داد تو اصلاً به علی نمیرسی، هرچه میخواهی حکومت داشته باش!
معاویه از ضرار خواست که از علی برایش بگوید. ضرار نیز از دل شب علی برای معاویه گفت و عرض کرد به خدا قسم، شبی در خدمت امیرالمؤمنین بودم و دیدم که علی همچون مارگزیده ناله میکرد؛ از حساب و کتاب و قیامت میگفت و میگفت خدایا، چه کنم؟ حضرت علی(ع) با آن عظمت میگفت خدایا، به ریش سفیدم رحم کن. و این حالِ علی است.
ضرار شروع به توصیف کرد و آن ملعونِ معاویه، وقتی حال علی را شنید، گریهاش گرفت و گفت: راست میگویی، علی چیز دیگری بود.
مردم! پرچم شما، پرچم علی است؛ خودتان را با دیگران قیاس نکنید. امروز پیکر مطهر شهیدی اینجا است که وقتی هواپیمایش پرواز کرد، عظمت ایران، اسلام و تشیع را به همه دنیا نشان داد. امروز نیز پیکر شهیدش دوباره درسآموز است که “ما میجنگیم، میمیریم، اما سازش نمیپذیریم”.
این دل شبِ علی و دوستان علی است که روزشان را اینگونه نورانی، باعظمت و باعزت میکند؛ تا جایی که دشمنان از شما هراس دارند، هرچند ظاهرسازی میکنند، اما ترس در دلشان افتاده است. بدانید این دو کفه ترازو است: تا کسی شب با خدای خود مناجات نکند و حسابش را صاف نکند، روز نمیتواند مانند شیر در برابر دشمن بایستد و غُرّش کند. و فریاد بزند که آمریکاییها باید بدانند ورودشان به منطقه ما باید همراه با تابوتهایشان باشد.
این قدرت، ابزار جنگی نیست؛ هرچند ابزار نیز مهم است، اما قدرتِ اراده پولادین یک ملت است که عظمت و عزت الهی خود را به رخ همه دنیا میکشد. این از دل شبِ مردان خدا آغاز میشود؛ آنجا که «شب مردان خدا، روز جهانافروز است». میایستد در برابر خدای متعال به مناجات، به ناله و به بندگی.
در روایت دیگری، «حُبّه عُرَنی» میگوید: شبی در خدمت امیرالمؤمنین بودم ـ خوشا به حال آنان که معلمشان در دسترسشان بود؛ گرچه اگر ما هم درِ خانه علی را بزنیم، همین حالا هم عنایت میکند، اما آنان شرفِ حضور در محضر حضرت را داشتند ـ حضرت آیات آخر سوره آلعمران را میخواند که «إِنَّ فِی خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّیْلِ وَالنَّهَارِ لَآیَاتٍ لِأُولِی الْأَلْبَابِ»، مردم! آسمان و زمین، و هرجا که نگاه میکنیم، کتاب خدا پیش روی ما گشوده شده است؛ عظمت الهی را میرساند و آیات الهی را به ما نشان میدهد. امیرالمؤمنین این آیات را میخواند و گریه میکرد. سپس به حُبّه عُرَنی فرمود: خواب هستی یا بیدار؟ حُبّه پاسخ داد: بیدارم. امیرالمؤمنین فرمود: دل شب، مشغول عبادت شو.
یک حکایت هم عرض کنم و سخنم را در خطبه اول به پایان برسانم؛ یکی از علمای بزرگ و شهید قزوین، آیتالله محمد ملاصالح برغانی قزوینی است؛ از علمای بزرگی که در جریان بهاییت به شهادت رسید. ایشان میگوید: طلبهای جوان بودم. مرحوم شیخ جعفر کاشفالغطاء ـ که از مراجع بزرگ تقلید نجف بود ـ برای جنگ ایران و روس به ایران آمده و در لشکر حاضر شده بود، و تفنگ به دست گرفته بود.
میفرماید ایشان آمده بود و من جوان بودم. در یک محل اتراق کرده بودیم. شیخ جعفر اهل دل شب و مناجات بود؛ برای نماز شب برخاسته بود و از بالای سر من رد شد و دستی بر سرم کشید و گفت جوان! برخیز. من جوان بودم و گفتم خودم میآیم. چند لحظهای در بستر ماندم، دیدم نمیتوانم بخوابم. بلند شدم و در محیطی که محل اتراق بود، قدم میزدم تا ببینم چرا خوابم نمیبرد. در گوشهای خلوت، شیخ جعفر کاشفالغطاء برای مناجات با خدا ایستاده بود. گفت چهل سال است که ناله دل شبِ کاشفالغطاء نمیگذارد من بخوابم.
برادران! اگر ذوالفقار علی میزد و به جهنم میفرستاد، دل شب، اینگونه آبادش میکرد. این دو با هم است. امیرالمؤمنین علی(ع) میفرمود این دو با هماند شب، برنامه دارند برای مناجات و با خدا راز و نیاز کردن، و روز، در میدان، شیرانه دشمنان را شکار میکنند.
رهبر شهید فرمود طلاب و روحانیون از معنویت بگویید؛ آنچه به همه انرژی میدهد تا در برابر ظلم، کفر و بیعدالتی بایستند، همین مناجاتهای خالصانه دل شب است.
این، گوشهای از مسئله شبخیزیِ اهل دل و اهل تقوا بود که اشاره کردم. از خدای متعال میخواهیم به حرمت خود امیرالمؤمنین، و به حرمت فرزندان حضرت علی(ع)، و به حرمت امام حسین(ع) که شب عاشورا تا صبح عبادت و مناجات میکرد و قرآن میخواند و گفت: «قرآن را دوست دارم و میخواهم با قرآن خداحافظی کنم»، خدایا به حرمت همه آن خوبان، به همه ما نیز توفیق عبادت و بندگی خودت، و شبهای آباد و روزهای جهاد عنایت بفرما.
خدایا، به حقیقت زهرای طاهره(س)، تو را سوگند میدهیم که در دنیا و آخرت، دست ما را از دامن ولایت محمد و آلش کوتاه مفرما. پروردگارا، ظهور آقا امام زمان(عج) را تعجیل بفرما و همه ما را از سربازان صادق ایشان قرار بده.
به حقیقت اهلبیت، روح امام امت، قائد شهید و همه شهدای مسیر عزت و عظمت امت اسلامی، خصوصاً شهید سرتیپ مجید کاظمی(اعلیاللهمقامهالشریف) که امروز در حضور معنوی این شهید نماز جمعه اقامه میشود، ما را با اهلبیت عصمت محشور بگردان.
خداوندا، تو را به حرمت عزیز زهرا(س)، حسین(ع) سوگند میدهیم پیروزی عاجل رزمندگان اسلام را به چشم همه ما برسان و شر دشمنان اسلام را از سر ما کوتاه بفرما.
خطبه دوم
ایام اربعین حضرت ابی عبدالله الحسین(ع) است. بنده به عنوان چند درس مختصر از اربعین، نکاتی را خدمت شما عرض میکنم. امیدوارم که همه ما بتوانیم اربعینی باشیم، خصوصاً در باب راهپیمایی روز اربعین. قاعدتاً بسیاری از ما نمیتوانیم از نزدیک زائر امام حسین(ع) باشیم، اما این حرکت ارزشمند، بهویژه در شیراز که سومین حرم اهل بیت است، برگزار میشود. مسلماً کسی که به نیت زیارت امام حسین(ع)، به زیارت این امامزادگان واجبالتعظیم بیاید، ثواب زیارت آن حضرت را دارد و این در روایات آمده است. مردم شیراز از این جهت نعمتی دارند که باید قدردان آن باشیم؛ سه تن از امامزادگان بلافصل از فرزندان امام کاظم(ع) در این شهر هستند و اینجا سومین حرم اهل بیت(ع) است.
پیام اول اربعین امام حسین(ع)؛ روز عاشورای سال ۶۱ را در نظر بگیرید. همه شنیدهاید که عمر سعد کشتههای لشکر خود را دفن کرد، اما بدن نازنین عزیز زهرا(س) را رها کرد و رفت. دشمن میخواست بگوید حسین(ع) به هیچجا نرسید، اما اربعین آمد و عکس آن را اعلام کرد؛ شهادت و تکهتکه شدن در راه خدا، برای دوستان خدا سعادت، کرامت، بزرگی و بزرگواری است. دشمن نباید به این خیال باشد که اگر دوستان اهل بیت(ع) را میکُشد، برای خودش چیزی کسب کرده است؛ در دنیا جز خواری و ذلت نصیب آنها نمیشود و در آخرت هم جهنم است. اما برای ما، چه بکُشیم و چه کشته شویم، عزت و عظمت است. امروز کشتهای از کشتهشدگان راه حق اینجا است و شما آمدهاید به او بگویید: خدا به تو کرامت داد. ای سرتیپ بزرگوار، امیر ارتش و خلبان، ای مایه آبروی ایران! کرامت شهادت را خدا نصیبت کرد؛ سعادت همراهی و پیروی از راه حسین را نصیبت کرد. الحمدلله در وضعیتی به کرامت شهادت رسیدی که ضربهات را به دشمن زدهای و عملیاتت را انجام دادهای.
«أَکْرَمْتَهُ بِالشَّهَادَهِ وَ حَبَوْتَهُ بِالسَّعَادَهِ»، شهادت کرامت و سعادت است برای هرکس که در مسیر حسین زهرا(س)، فریاد «هیهات منا الذله» سر دهد.
نکته دیگر درس اربعین امام حسین(ع)؛ هر انسان آزادهای، وظیفه اخلاقی و دینی خود میداند که برای نجات انسانها از جهالت و گمراهی، آستین همت بالا بزند؛ ولو اینکه خودش به شهادت برسد، اما چراغی باشد فراراه انسانهای دیگر. «درس قرآن از حسین آموختیم / زآتش او شعلهها افروختیم». اگر حسین شهید نمیشد، امروز خبری از دین نبود. امروز شهدای ما در این منجلاب انحراف که همه قدرتهای بزرگ جهانی ایجاد کردهاند، چراغ میشوند برای امتهای مختلف که: «برخیزید!». باید برخاست، باید در مقابل هرآنچه ظلم، پلیدی، و جریانهای انحرافی و ضلالت است، قیام کرد. این قیام با عظمت شما مردم است. ما شهید میدهیم، اما شهادت، روشن کردن چراغی برای بقیه بشریت است. این است که میبینید عزیزان ما از عراق برمیگردند و میگویند نگاه مردم آنجا تغییر کرده است. درست است که شاید مردم عراق فرهنگ و عقایدشان شبیه ما باشد، اما آنها که از حج برگشتند، چه گفتند؟
شما چراغ شدهاید و این را همه میدانند و خود ترامپ ملعون هم میداند؛ به همین دلیل ناراحت است و میخواهد صدای شما را خاموش کند.
نکته سوم؛ مخالفان راه امام حسین(ع) ـ که امروز راه شما ملت، همان راه است ـ فریبخوردگان دنیا هستند. نتانیاهوی بدبخت برای حفظ مقامش چه میکند؟ هروقت احساس میکند جایگاهش بهعنوان نخستوزیر لطمه میخورد، عدهای را میکشد و تنش ایجاد میکند تا او را تغییر ندهند. آیا دنیا میارزد که کسی چهار روز رئیس دنیا باشد؟ یزید سه سال حکومت کرد؛ برای این سه سال چه کرد؟ یکی از بزرگترین جرایمش، کشتن امام حسین(ع) است. واقعه حَرّه در مدینه چه بود؟ ظلمهایی که یزید کرد، آیا میارزید؟ کسانی که امروز مقابل شما ایستادهاند، از همان سنخ یزید هستند و برای اینکه چهار روز در دنیا ریاست داشته باشند، حاضرند هر غلطی بکنند. تنها چیزی که جلوی آنها را میگیرد، قدرت است. رهبر شهید انقلاب فرمود «ایران باید قوی شود». این قدرت ایران است که میتواند جلوی این ظلمها را بگیرد.
اما نکته دیگر؛ امام صادق(ع) در زیارت روز اربعین فرموده و این عبارات در زیارت اربعین آمده است. درس چهارم اربعین به همه بشریت این است که مسیر ایستادگی در مقابل ظلم، ستم و کفر، مسیری است که به پیروزی منتهی میشود. نباید کسی در دل من و شما، خدایی نکرده، وسوسهای ایجاد کند که «معلوم نیست چه میشود». ما میدانیم چه میشود. در همین زیارت اربعین امام حسین(ع) میگوییم “وَ أَشْهَدُ أَنَّ اللَّهَ مُنْجِزٌ مَا وَعَدَکَ وَ مُهْلِکٌ مَنْ خَذَلَکَ وَ مُعَذِّبٌ مَنْ قَتَلَکَ”، مردم! اینگونه یقین داشته باشیم و روز اربعین، رو به قبر مطهرش بگوییم من شهادت میدهم که خدای متعال، وعده پیروزی را که به شما داده است، زیر پرچم مهدی آل محمد(ص) تحقق خواهد داد؛ و دشمنان شما، آل ابیسفیانها، آلزیادها، آلمروانها، و زیاد و مروانهای روزگار ما، و منافقینی که به آمریکا میگویند ایران را بمباران کن تا ما خوش باشیم، خدای متعال به آتش غضب خودش خواهد سوزاند.
نکته پایانی سخنم؛ مطلب مهمی را رئیس حکومت یمن، جناب سید عبدالملک بدرالدین، مطرح کردند و سر قضیه را ایشان باز کرد. ما باید مقداری دقت کنیم. ایشان گفتند که باید همه کشورهای اسلامی در رابطه با حاکمیت آل سعود تصمیم بگیرند. (سپس به یک ماجرای خاص اشاره کردند) ایشان گفت بنسلمان پرده خانه کعبه را هدیه به اپستین (Epstein) داده تا در مجالس عیاشی ببرد. این جسارت به ساحت مقدس کعبه که این خبیث و خاندان خبیثش کردهاند، مسلماً عقاب شدید و نکال دنیا و آخرت را برای آنها در پی خواهد داشت. ما مردم پیرو قرآن و همه کسانی که کعبه را مقدس میدانند و به سوی کعبه نماز میخوانند، نفرت خودمان را از این اعمال بیادبانه و خلاف مسلم دین اعلام میکنیم و از خدای متعال میخواهیم که آنها را نابود کند.
اما یک نکته اینجا هست؛ ببینید این هدیه دادن پرده خانه خدا و بردن آن به آن مجالس برای چیست؟ دقت کنید؛ برخی وقتها ذهنیت ما این است که کار روشنفکری شده است، اما بنده بر اساس برخی مطالعاتی که در رابطه با یهود دارم، به نظرم میرسد فقط این نیست. آنها برای عادیسازی برخی کارهای زشت، از سِحرها و انواع کارهای این سنخ بهره میبرند و گاهی میگویند یک چیز عزیز از طرف مقابل بیاورید تا بهواسطه آن و شیاطینی که به کار میگیرند، بخواهند صحنههایی را ایجاد کنند. صحبت عبدالملک بدرالدین را شنیدم و به نظرم رسید که در تمام کشورهای اسلامی و خود عربستان، بیحجابی و هتک حرمت نوامیس، بیشتر از اینجا شده است. جدای از تبلیغاتی که میکنند، احساسم این است که این پرده خانه کعبه را گرفتهاند تا غیرت دینی ما را کم کنند؛ غرضشان این بوده است.
برخی از کثیفهای صهیونیست در همین شیراز، از چربی گراز استفاده میکردند و دوستان امنیتی پیگیر کار آنها بودهاند. از این غلطها میکنند. مردم! پای غیرتتان بایستید. دشمنان دارند شیاطین را تحریک میکنند تا غیرت دینی در ما کمرنگ شود.
اینکه چه کار باید بکنیم را مسئولین شهر میگویند. بنده نمیخواهم چیزی بگویم که رفتاری قانوناً یا از نظر سیاست درست است یا درست نیست. اما اینکه غیرت خود را فراموش کنیم، بدترین چیزی است که ممکن است پیش بیاید. ما باید بدانیم که خلاف و گناه است و اعتقاد داشته باشیم، و تلاشمان را برای جمع کردن قضیه انجام دهیم. اما اقداماتی که میخواهد در فضای اجتماعی باشد، باید با هماهنگی مسئولین باشد و هیچکس کار سرخود نکند. با این حال، کار اخلاقی، فرهنگی، دینی، تذکر و مسئله گفتن تعطیل نشده و باید به جای خود باشد. این نکته را حاکم یمن در سخنرانی ۱۶ صفر گفته بود؛ دقت داشته باشید.
مؤمنین! آخرالزمان است و فتنهها در حال شکلگیری. همه چیز، از ریزِ کوچه و خیابان خودمان تا جنگ علیه آمریکا را مدیریت کنیم. انشاءالله خدا عزت، عظمت و قدرت عنایت خواهد فرمود.
در پایان، از شورای هماهنگی تبلیغات بهواسطه همه تلاشهایی که میکنند و سالروز تأسیسشان است، تشکر میکنیم. آنها برای روز اربعین برنامهریزی کردهاند و اعلام خواهند کرد. انشاءالله همگی با هم، آنچه را که وظیفه است برای امور سیاسی، نظامی و اقتصادی انجام خواهیم داد.
لینک کوتاه :
دیدگاهتان را بنویسید