جمعه, 6 شهریور , 1405
2:13 ب.ظ
بیانات آیت الله دژکام در خطبه های نماز جمعه ۶ شهریور ماه ۱۴۰۵
به گزارش روابط عمومی نهاد نماینده ولی فقیه در استان فارس و امام جمعه شیراز، نماز جمعه ۶ شهریور ماه ۱۴۰۵ سومین حرم اهل بیت (ع) در ایران اسلامی به امامت حضرت آیت الله دژکام و با حضور اقشار مختلف مردم شریف شیراز برگزار گردید.
متن کامل خطبههای نماز جمعه شیراز را در ادامه میخوانید:
خطبه اول
بسماللهالرحمنالرحیم
خودم و همه شما برادران و خواهران ایمانی را به تقوا، پرهیزکاری و خدا ترسی توصیه می کنم.
رسولالله (ص) فرمود «اَیُّهَا النّاسُ! اِنَّ رَبَّکُمْ واحِدٌ وَ اِنَّ اَباکُمْ واحِدٌ، کُلُّکُمْ لِآدَمَ وَ آدَمُ مِنْ تُرابٍ؛ اِنَّ اَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللّهِ اَتْقاکُمْ».
آنچه در این خطبه به مناسبت دو یادروز مهم قصد دارم به محضر شما تقدیم کنم، حدیثی در باب وحدت امت اسلامی و حدیثی درباره خدمت به خلق است؛ چرا که در هفتهای که میگذرانیم، هم «هفته وحدت» را داریم و هم «هفته دولت». در سیره خاتمالانبیا، حضرت محمد مصطفی (ص)، هم تأکید به وحدت مشاهده میشود و هم تأکید به خدمت که کار دولت است.
در این راستا، از خطبه پیامبر گرامی اسلام در حجهالوداع، چند جمله را ترجمه میکنم. ایشان خطاب به مردم فرمودند شاید دیگر در چنین موقعیتی شما را نبینم_که همینطور هم شد_ و میخواهم مطالبی را برای شما مسلمانان بازگو کنم که همواره نسلدرنسل مراعات کنید.
یکی از محورهای خطبه این است که مردم! خدای شما یکی است. اگر معبود واحد باشد، بسیاری از دعواها باید کنار گذاشته شود. اگر کسی به جای خدا، پول میپرستد، مسلماً با خداخواهان درگیر خواهد شد؛ اگر کسی به جای خدا، مقام میپرستد، مسلماً با خداخواهان به نزاع برخواهد خاست؛ اما اگر کسی فقط خدا را بپرستد، دیگر جایی برای دعوا نمیماند.
مردم! پدر همه شما یکی است. «کُلُّکُمْ لِآدَمَ»؛ همه فرزندان حضرت آدم هستیم. اگر پدرها متفاوت بودند، ممکن بود یکی بگوید من از دیگری مهمترم؛ اما وقتی همه اولادِ آدم هستیم، تفاوتی نباید باشد.
این همه رنج که بشریت از دست صهیونیستها میبرد، برای چیست؟ برای اینکه صهیونیستها خود را نژاد برتر میدانند. آنها گرچه میدانند یعقوب (ع) فرزندزاده جناب ابراهیم خلیلالله است، اما نژاد فرزندان یعقوب را نسبت به نژاد فرزندان اسماعیل برتر میشمارند و به همین دلیل است که از روز نخست، زیر بار نبوت پیامبر ما نرفتند.
دین آمده است بگوید افتخار به پدر، در حالی که همه ما فرزند آدم هستیم، کار شایستهای نیست. پز دادن، افتخار کردن و خودبرتربینی، بیماریهایی است که اگر باور داشته باشیم همه فرزندان حضرت آدم هستیم، آنها را کنار خواهیم گذاشت. آدم و حوا یک پدر و مادرند و همه ما فرزندان آنها هستیم؛ پس چرا یکی بر دیگری تکبر میورزد؟ باید «کُلُّکُمْ لِآدَمَ» را نهادینه کنیم؛ اگر این موضوع را به خوبی درک کنیم، بسیاری از نزاعها پایان مییابد.
وحدت در پرتو فهم برخی واقعیات و حقایق عالم است. به تعبیری که فلاسفه و اهل منطق میگویند آنچه وحدت را الزامآور میکند، حقایق عالم است و پذیرش این حقایق، ما را به سمت وحدت سوق میدهد. ایمان به خدا و باور به اینکه جد ما حضرت آدم (ع)، بین همه انسانهای کره زمین مشترک است، مجال بسیاری از اختلافات را از بین میبرد.
نهایتاً پیامبر فرمود «اِنَّ اَکرَمَکُمْ عِنْدَ اللّهِ اَتْقیکُمْ»؛ اگر کسی میخواهد نزد خدا عزیزتر باشد، باید تقوای بیشتری به خرج دهد.
همچنین فرمودند «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَهٌ»؛ مردم! هر که اهل ایمان و تقوا شد، بداند که مؤمنین با هم برادرند. اگر برادری حاکم شود، دعواها رخت برمیبندد و اختلافات کم میشود. غیبت و بیاحترامی به مؤمن حرام است و همه این را میدانیم.
مرحوم آیتاللهالعظمی بروجردی (ره) میفرمودند غیبتهایی که از من میکنند، اگر از سوی عوام باشد میبخشم، اما طلاب را نمیبخشم. پرسیده بودند شما بزرگمنش هستید، چرا طلاب را نمیبخشید؟ ایشان در جواب فرموده بودند اینها توجیه میکنند؛ ابتدا تفسیق کرده و بعد غیبت میکنند.
این روش را امروز خیلیها آموختهاند؛ در فضای مجازی ابتدا شخصیت طرف را تخریب میکنند، سپس بد میگویند و تهمت میزنند؛ آیتالله بروجردی گفته بود این روش را نمیبخشم و چنین نکنید.
برادر مؤمن را کوچک نکنید. دستمان میرود که چیزی در فضای مجازی بنویسیم و پخش کنیم؛ اگر نقدی هست، فحش ندهید. در این نظام مقدس جمهوری اسلامی، در هیچ دورهای از این ۴۹ سال، هیچکس مانع نقد سازنده نبوده است. نقد اشکالی ندارد؛ انسان میگوید «به نظر ما این مورد درست نیست» و دلیلش را میگوید. هر وقت دلیل قوی باشد، محکم پیروز میشود؛ اما بدگویی نکنیم که در پیشگاه خدا در روز قیامت باید پاسخگو باشیم.
تقوا یعنی چه؟ در قرآن آمده است «وَلَا یَغْتَبْ بَعْضُکُمْ بَعْضًا أَیُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَنْ یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتًا» (سوره حجرات، آیه ۱۲). آیا دوست دارید گوشت مرده کسی را که غیبتش میکنید، بخورید؟ او مسلمان و مؤمن است؛ این کار را نکنید.
«إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَهٌ»؛ این بخشی از خطبه پیامبر در حجهالوداع است. دل انسان گاهی پر از رنج میشود که چرا نتوانستیم پیام نورانی پیامبر را بهطور کامل بین خودمان اجرا کنیم. الحمدلله خوبیها، احترامگذاریها و آداب وجود دارد و انسان از دیدن آنها لذت میبرد؛ اما وقتی مورد نازیبایی دیده میشود، دل انسان به رنج میآید که چرا فرد خود را مبتلا به گناه کرد و چرا میخواهد ما را نیز مبتلا کند؟
پیامبر گرامی اسلام فرمود «لاَ تَرْجِعُوا بَعْدِی کُفَّاراً یَضْرِبُ بَعْضُکُمْ بَعْضاً»؛ شما مؤمن هستید، نکند پس از من کافر شوید و به همدیگر ضربه بزنید. آیا کم دشمن داریم که خودمان بین خودمان دشمنی میکنیم؟ این همه دشمن در دنیا روی سرتان ریخته، برای چیست؟ نمیتوانیم این فضا را درک کنیم و باز به یکدیگر ضربه میزنیم.
باز فرمود «وَ هُمْ یَدٌ عَلی مَنْ سِواهُم»؛ شما باید مشت واحدی در مقابل دشمن و کافر باشید، نه اینکه به خودمان بزنیم، خود را تضعیف کنیم و باعث خوشحالی دشمن شویم.
من ضمن تشکر از همه عزیزانی که دلسوزی دارند (چرا که دلسوزی موضوع خوبی است)، تأکید میکنم که دلسوزی ما نسبت به ارزشهای نظام اسلامی نباید منجر به بدگویی و ناسزا نسبت به کسی شود که خودش نیز جزئی از مجموعه خودمان است. نقد اشکالی ندارد و جای انتقاد باز است، اما جای بدگویی، فحش، ناسزا و دعوا با یکدیگر اصلاً باز نیست. این سخن پیامبر اکرم (ص) است که فرمود مقابل دشمن بایستید و به خودتان نزنید.
در هفته وحدت باید سعی کنیم این چارچوبهای ارزشی و اخلاقی را بیش از پیش عملیاتی کنیم. من میخواهم خودم، خداییناکرده، از آن دست نباشم که نیمه پر لیوان را نبینم. نمیگوییم وضع بد است، بلکه میگوییم باید بهتر شود. اگر وضع بد بود، مثل ۲۸ مرداد سال ۳۲ که کودتا کرده و کشور را گرفتند؛ ترامپ آمده بود که کشور را بگیرد، وضع خوب است که نتوانست بگیرد. ما با هم بودیم که نتوانست بگیرد، اما وضعیت باید از این هم بهتر شود.
هنوز دشمن امید بسته که ما اختلاف کنیم تا او حکومت کند، اما عمل و اقدام بصیرانه این ملت عظیم نشان میدهد که ما مجال سوءاستفاده دشمن از رنجها و گلههای درونخانوادگی را نخواهیم داد و فریاد میزنیم «مرگ بر آمریکا».
نکته دوم؛ هفته دولت است. ما دولتمان را خدمتگزار ملت میدانیم. امام راحل (ره) بنیانگذار این تفکر بود که «اگر به من خدمتگزار بگویند، بهتر است تا رهبر بگویند و لذتش بیشتر است». خوشا به حال کسی که بتواند خادم این ملت باشد. دولت به حمدلله در این راستا تلاشهایی میکند؛ امروز نیز «میز خدمت» دولت در همین حرم مطهر با حضور نماینده عالی دولت در استان (استاندار) و مجموعه مدیران برگزار شد که از آنها تشکر میکنیم.
خواهش بنده از همه مدیران این است؛ ما میبینیم استاندار محترم بسیار تلاش میکنند و ایشان گفتند تعطیلی در کار ما نبوده و در خدمت مردم هستیم. این خدمتگزاری را همه مدیران ردههای پایینتر نیز نیت کنند. این حدیث را تقدیم میکنیم به همه کسانی که در راه خدمت به مردم عزیز در دولت تلاش میکنند.
پیامبر فرمود «خَصْلَتَانِ لَیْسَ فَوْقَهُمَا شَیءٌ: اَلْإیمَانُ بِاللّهِ وَ نَفْعُ لِعِبادِ اللّه». مردم! دو چیز است که اگر نصیب کسی شود، از آن بالاتر خوبی نصیب کسی نشده است: اول «اَلْإیمَانُ بِاللّهِ»؛ ایمان به خدا. کسی که مؤمن است، از اینجا تا وقتی از پل صراط رد میشود، بیمه است؛ ایمان، امنیت میآورد. دوم، «نَفْعُ لِعِبادِ اللّه»؛ اینکه انسان بتواند به مردم فایده برساند و خدمت کند.
این چیزی است که اگر خدا به کسی بدهد، بالاتر از آن گیرتان نمیآید. مدیران! عمرِ خدمت، ۳۰ سال به بالاست و اگر خیلی مدیر ویژهای باشید، چند سالی هم ادامه مییابد؛ اما فرصت خدمت محدود است. در این فرصت، خدمت کنید. بدانید پیامبر گفته از این بالاتر خوبی در دنیا و آخرت نصیبتان نمیشود و هر چه نفع به مردم برسانید، خدا در دنیا و آخرت نفع را به شما بازمیگرداند.
در خدمت برخی مدیران گفتم کاری برای بنده خدایی که گرفتار است میکنید، خدا جلو بچهات میآورد. نگویید این چه معاملهای است؟ اگر برای پول بخواهیم کار کنیم و بر اساس هزینه دنبال نتیجه باشیم، نمیشود؛ پول را خدا روزی میرساند، نوش جان! اما خدمت را به قیمت پول انجام ندهید. هر چه میتوانید انجام دهید؛ خدا در نسل و فرزندانت تلافی میکند.
اینها نکات شوخیبرداری نیست؛ تجربه طولانی مؤمنین این را تأیید میکند و گزارش وحیانی پیامبر هم میگوید اگر توانستید خیر برسانید، خدا نظر لطف به شما کرده است. چیزی که خدا به تو داده تا خدمتگزار باشی، از هر چیز دیگری بالاتر است. این فرصت خدمت را به عزیزان که روز کارمند هم هست تبریک عرض میکنیم.
باید این نگاه را فرهنگسازی کنیم که اگر نفع به بنده خدا برسانید، جوابش خیلی بالاتر از چیزی است که به آن «مزد و حقوق» میگوییم. به این موارد توجه داشته باشیم و انشاءالله خداوند متعال به لطف و کرم خودش، به همه ما توفیق خدمت به بندگان خدا، ایمان به حق و حقیقت، و ایجاد وحدت و انسجام بین همه اقشار ملت را عنایت بفرماید.
خطبه دوم
بار دیگر خودم و شما برادران و خواهران ایمانی را، به تقوا، پرهیزکاری و خداترسی توصیه میکنم.
در خطبه دوم، سه نکته را به محضر شما تقدیم خواهم کرد؛ مطلب نخست این است که همانگونه که در خطبه اول توضیح دادم، روز یکشنبه هفته پیشرو، هفدهم ربیعالاول، مصادف است با روز میلاد سرتاسر سعادت، خاتمالانبیا حضرت محمد (ص)؛ و همچنین روز میلاد وجود مقدس امام جعفر صادق (ع)، رئیس مذهب حقّه شیعه جعفری اثنیعشری. این روز فرخنده را که برای همه عالمیان برکت، رحمت و خیر به همراه دارد، به تمامی شما عزیزان، برادران و خواهران ایمانی، و نیز به محضر ولیّ نعمتمان، حضرت ولیعصر امام زمان (ارواحنا لتراب المقدم فدا) و نائب برحق ایشان، رهبری عظیمالشأن انقلاب اسلامی، حضرت آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای (دام ظله العالی) تبریک عرض میکنم و از خدای متعال میخواهم که بهرهمندی ما را از این میلاد فرخنده، بیش از پیش قرار دهد.
در این رابطه، مسلماً مجالس متعددی برگزار خواهد شد که از تمامی برگزارکنندگان تشکر میکنیم. همچنین از طرف هیئتهای مذهبی استان فارس و شهرستان شیراز، مجلس مفصلی انشاءالله صبح روز یکشنبه، از ساعت ۶ صبح در مسجد ایلخانی (خیابان نهدی، کنار حرم مطهر) برگزار میشود که در آن، عرائضی دیگر را به حضور عزیزانی که توفیق شرکت در آن را دارند، عرض خواهم کرد.
مطلب دوم در رابطه با «هفته دولت» است. هفته دولت به یاد دو شهید عزیز، شهید رجایی و شهید باهنر، آغاز میشود که توفیق خدمت داشتند و در حین انجام وظیفه به شهادت رسیدند. از آن روز که هفته دولت به این مناسبت نامگذاری شد تا به امروز، عناصر خدام و شهدای متعددی تقدیم نظام مقدس جمهوری اسلامی شدهاند؛ از جمله چهرههای نورانی این مسیر، مرحوم آیتالله رئیسی (اعلیالله مقام الشریف) هستند که در کنار همراهانشان به شهادت رسیدند. به روح مطهر تمامی شهدای دولت و شهدای ملت درود میفرستیم و از خداوند میخواهیم مقام عالی ایشان را متعالی گردانیده و در پیشگاه اهلبیت (ع) محشور نماید.
اما موضوع دیگر در هفته دولت، گزارش خدمات دولت است. بنده با توجه به اینکه نکته سوم نیز به این مطلب مربوط میشود، میخواهم از این موضوع با عنوان «تعامل مردم با دولت» یاد کنم؛ به این معنا که هر دولتی که موفق به خدمترسانی میشود، از سوی گروهی از مردم، صادقانه حمایت میشود و مردم پای کار می آیند.
در گزارشی که به اختصار ارائه شد (و کاش زمان بیشتری برای آن بود تا استاندار محترم مطالب بیشتری بیان کنند)، مشخص شد که نزدیک به ۱۵۰ هزار میلیارد تومان سرمایهگذاری در استان انجام شده که نیمی از آن در حال افتتاح است و نیمی دیگر در مراحل عملیاتی قرار دارد. این اتفاق، در سالی که همه ما درگیر جنگ بودیم، اگر همت مردم و دولت با هم نبود، امکانپذیر نمیشد.
امروز تلاشهای مسئولان محترم دولت و همت این مردم که ۱۸۰ شب است در خیابانها ایستادهاند و میگویند «ما نظام را حفظ میکنیم»، خود را در بخش اقتصادی نیز نشان میدهد. ۷۰ هزار میلیارد تومان پروژه که یا در هفته دولت افتتاح میشود و یا در دهه فجر (که اکنون اعلام کردند اضاف شده است و به ۹۰ هزار میلیارد تومان رسیده است)، نشاندهنده این موفقیت است و از این جهت خدا را شکر میکنیم.
ای مردم! قدر این فضا را بدانید؛ نعمت الهی شکر میطلبد. اگر ما شکرگزار نباشیم، خداوند آن نعمت را به جای دیگری حواله میکند و ما از آن محروم میشویم. این نعمت، نخست شکرگزاری از جانب خدا و سپس تقدیر از تمامی کسانی است که برای حل مشکلات و افزایش سرمایهگذاری تلاش کردهاند. دولت محترم در حالی این خدمات را ارائه میدهد که در اوج فشارهای جنگی است؛ باید شکرگزار باشیم که در کشوری که با وضعیت «نه جنگ و نه صلح» دستبهگریبان است، در هفته دولت گزارش میشود که ۹۰ هزار میلیارد تومان سرمایهگذاری شده است.
این موضوع مستلزم تقدیر از خدمتگزاران و سرمایهگذاران است؛ بهویژه از عزیزانی که در شرایطی که دشمن میخواهد اقتصاد ما را فلج کند، هزار میلیاردی سرمایهگذاری میکنند تا جوانان کشور پای کار قرار گیرند و نان از عمل خودش بخورد و منت حاتم طایی نبرد. ما باید سپاسگزار باشیم؛ قدرشناسی میکنیم و اجر همگی با خداوند متعال است. امیدواریم دولت برای خدمت بیش از پیش موفق باشد؛ هم در حفظ کیان جمهوری اسلامی که بزرگترین و مهمترین خدمت است، و هم در زیرمجموعه آن، در انجام این حجم از خدمات اقتصادی.
بله؛ گاهی اوقات این موارد را میگوییم و عزیزانی که روحیه نقدی دارند، میگویند مشکلات وجود دارد؛ ما نیز دعا میکنیم که خداوند متعال توفیق بیشتری بدهد تا آن مشکلات با همت مدیران و همراهی ملت حل شود.
نکته سوم و پایانی سخنم، مربوط به هفته آینده و «روز بانکداری اسلامی» است. یکی از بخشهایی که با گلههای سنگین مردم روبروست، حوزه بانکداری اسلامی است. ما قانون آن را نوشتهایم، اما آنچه مشاهده میشود با آنچه مردم از بانکداری اسلامی تصور میکنند، فاصله دارد و همگان از این فاصله آگاهیم. ما بایستی در این زمینه بازنگریهایی انجام دهیم؛ طبیعت مدیریت نیز بر این است که پس از مدتی، نقاط قوت و ضعف را بررسی و مسیر را اصلاح کند.
در ایام پیش رو، شاهد برگزاری همایشی علمی از سوی برگزارکنندگانی از جمله بانک مرکزی هستیم که متخصصان در آن به بحث درباره بانکداری اسلامی میپردازند. من صرفاً یک نکته ادبی را میگویم و امیدوارم مسئولان و برگزارکنندگان همایش به آن توجه کنند.
برخی شروع به استفاده از یک «دوگانه» کردهاند که اگرچه نمیگویم غرضورزانه و تعمدی است، اما از نظر ادبی دچار مشکل است؛ آنها از عنوانهای «بانکداری متعارف» و «بانکداری اسلامی» استفاده کرده و در فراخوان همایش نیز درخواست مقاله با این عناوین دادهاند. اگر ما «بانکداری متعارف» را در مقابل «بانکداری اسلامی» قرار دهیم، طبق قواعد ادبی، معنایش این میشود که «بانکداری اسلامی، نامتعارف است!» و ما نباید اجازه رواج این ادبیات ضعیف را بدهیم. من در بحث تخصصی دخالت نمیکنم، اما از نظر ادبیات میگویم بانکداری اسلامی، خودِ «متعارف» است. ما باید بگوییم بانکداری متعارف دو نوع است؛ اسلامی و غیراسلامی؛ و نباید به بخش غیراسلامی، عنوان «متعارف» را بدهیم، وگرنه در همان گام نخست، مردم تصور میکنند که نظام ما نامتعارف است.
من برای اثبات این مطلب که نظام بانکداری اسلامی کاملاً متعارف است؛ نگاهی کردم و دیدم یک مجموعه مدیریت بانکی بین المللی اسلامی به نام «ایوفی»(AAOIFI) وجود دارد که ۴۵ کشور مسلمان عضو آن هستند؛ آیا یعنی ما ۴۵ کشور، متعارف نیستیم؟ این تعبیر از نظر ادبی آسیبزا است. همین خطاهای ادبی در فضای مجازی نیز رواج دارد و باعث میشود نسل جوان در برداشتهای خود دچار سردرگمی شوند؛ ما نباید خودمان چنین فضایی ایجاد کنیم.
امروز امت اسلامی در جایگاهی از قدرت است که می تواند ادبیات ویژه خود را به جهانیان اعلام کند. اگر ادبیات ما تغییر کند، یعنی میدان را به رقیب واگذار کردهایم؛ اینکه به رقیب بگوییم «متعارف» و خود را «نامتعارف» جلوه دهیم، نوعی تقابل و ضعف است. من نباید در خطبه به این ظرافتها بپردازم، اما گفتم تا مسئولانی که امضا میکنند و پوسترها را منتشر میکنند، حواسشان باشد؛ این نوع تعابیر، شایسته مدیری در نظام جمهوری اسلامی نیست.
نکته دوم این است که بانکها در زمینه «اقتصاد مقاومتی» (که امسال نیز رهبری، آن را سال اقتصاد مقاومتی نامگذاری کردهاند) باید نقشآفرینی بسیار قویتری داشته باشند. با توجه به گزارش دیوان محاسبات درباره عملکرد بانکها و قانون برنامه هفتم، برخی بانکها با مشکلاتی روبرو هستند.
مسئله سوم این است که در جنگ اقتصادی، بانکها نقش بسیار مهمی دارند. خلق ثروت و خلق پول توسط برخی بانکها (که البته دولت با برخی برخورد و آنها را تعطیل کرد) اگر کنترل نشود، منجر به تورم میشود و همین امر باعث گلایه مردم میگردد.
گزارش مدیر بانک مرکزی را شنیدیم که میگوید روند تورم کاهشی شده است و این نکته خوبی است؛ اما توقع ما از بانک مرکزی این است که در تمامی موارد، فراتر از بحث رباخواری، به معنای واقعیِ بانکداری اسلامی عمل کند. نباید صرفاً بانکی داشته باشیم که در آن ربا نباشد، اما رفتارهایی انجام دهیم که به ضرر اقتصاد کشور تمام شود.
هم در قانون برنامه هفتم و هم در مدیریت اقتصادی کشور و بانک مرکزی، پیگیریهای دقیقی برای عملیاتی کردن این موارد در جریان است. امیدواریم خداوند توفیق بیشتری بدهد تا شاهد رضایت عمومی بیشتر ملت به پا خاسته در این کشور باشیم.
لینک کوتاه :
دیدگاهتان را بنویسید